Bericht van de wijkagent - juni 2010
In het laatste nummer van 't lopend Vuurtje praat wijkagent Marieke Sassen Duinoord bij over haar werk in de buurt. Deze collumn kunt u ook hier digitaal lezen.
Bericht van de wijkagent - juni 2010
Het werkgebied van politiebureau Scheveningen is onderverdeeld in 9 wijken, waar Duinoord/Zorgvliet er één van is. Elke wijk heeft één of meer wijkagenten en onze gezamelijke standplaats is het politiebureau aan de Nieuwe Parklaan 250. We hebben een tafelblok met een aantal computers, waar de wijkagenten de administratie aan doen.
Een wijkagent werkt altijd solo, daarom is het altijd erg prettig om aan het begin en aan het einde van de dienst met elkaar de lopende wijkzaken te bespreken.
De wijken van Scheveningen zijn erg verschillend en vergen een ieder een andere aanpak en benadering.
Wat me opvalt aan Duinoord, is dat de sociale controle veel minder is dan in de andere wijken van Scheveningen. Duinoord valt mijns inziens niet onder een ‘volksbuurt’, waar een aantal andere wijken wel onder vallen.
Toch denk ik dat sociale controle ook in een wijk als Duinoord erg waardevol kan zijn.
SIRE is onlangs gestart met de campagne: ‘aardige mensen, zo ga je ermee om’. SIRE heeft een onderzoek gedaan en daaruit blijkt dat 67% van de Nederlanders het idee heeft dat we steeds minder aardig zijn voor elkaar. 13% van de Nederlanders voelt zich ongemakkelijk als iemand aardig doet.
Gaat u zelf eens na hoever de sociale controle gaat in uw wijk. Weet u wie uw buren zijn? Weet u wie er tegenover u woont? Weet u wie er bij u in de straat woont? Weet u van wie de auto’s in de straat zijn? Maakt u weleens een praatje met één van de buren? Zegt u weleens ‘hallo’ tegen wijkbewoners die u passeren?
Er zijn een aantal mensen in de wijk waarvan ik weet dat deze wel aan sociale controle doen. Via deze mensen krijg ik ook de zorgmeldingen omtrent personen.
Ik begrijp dat het lastig is om zelf iemand te groeten als u niet weet of deze wel teruggroet.
Ik heb het zelf een tijdje geprobeerd in de straat waar ik woon en het heeft positief effect. Op het moment dat ik heel vrolijk ‘hallo’ of ‘goedenmiddag’ zeg, krijg ik daar in de meeste gevallen een glimlach en een groet op terug en zie ik dat deze personen niet hadden verwacht dat ze gegroet werden. Maar ook de buurvrouw een paar huizen verder eens aanspreken en vragen hoe het met gaat, mondde uit in een leuk gesprek.
Vooral voor ouderen die alleen wonen en weinig sociale contacten hebben, kan ‘aardig zijn’ heel wat betekenen. Af en toe een praatje maken kost maar een paar minuten tijd en dat heeft voor sommige mensen veel inhoudelijke waarde. Ook eens de vuilniszak buitenzetten van de buurvrouw/buurman die slecht ter been is of hier een boodschap voor doen, kan voor een aantal mensen verlichting geven.
Iedereen heeft het druk met zijn/haar bezigheden. Maar vriendelijkheid kost weinig energie en volgens het onderzoek van SIRE maakt het zelfs hormonen aan, waar je je goed door voelt.
