>Duinoord / Stratenboek / Snelliusstraat
Snelliusstraat
De Snelliusstraat werd omstreeks 1903 aangelegd en loopt van de Groot Hertoginnelaan naar de Archimedesstraat
De Snelliussstraat behoort tot het stukje Duinoord aan gene zijde van ons eigen “Suezkanaal”. Het echte Suezkanaal werd zoals jullie weten omstreeks 1862 gegraven met advies van ingenieur Conrad, naamgever van de overkant, de Conradkade.
Snellius was een wetenschapper, die beroemd is geworden door zijn landmeetkundige en astronomische exercities. Zijn echte naam was Willebrord Snel van Royen; hij werd in 1580 te Leiden geboren.
De naam is “ver-latijnst”, omdat dat in die tijd trendy was en bijdroeg aan je status. Overigens moest je al een zekere status hebben om je naam met het achtervoegsel ”ius” te mogen verlengen. Krap een jaar later werd zijn vader Rudolph op de nog piepjonge Leidse Universiteit als buitengewoon hoogleraar wiskunde aangesteld “tot er een betere gevonden was”. Dat zal vader niet leuk gevonden hebben.
Het gezin verhuisde naar een huis aan de Koepoortsgracht, dat Willebrord in 1613 erfde, toen zijn vader overleed. (Zijn broers Jacob en Hendrik waren al eerder overleden)
Op het dak van het huis aan de Koepoortsgracht, dat nu Douzastraat heet, haalde Willebrord zijn eerste landmeetkundig trucje uit door een punt via achterwaartse insnijding te bepalen.
Op 10 jarige leeftijd (1590) ging Willebrord naar de Leidse universiteit om rechten te doen, maar stapte al snelllius over op de wiskunde. Meten is weten, dacht hij en dat vind je niet in de wetboeken.
Hij werd al vlug bekend en mocht al op 20 jarige leeftijd voordrachten houden over wiskunde en astronomie. Saillant detail daarbij was, dat Snellius, ondanks de aanstormende Copernicus, aanhanger bleef van het Ptolemeïsche wereldbeeld, dat de aarde als middelpunt van het heelal beschouwde.(geocentrisch)
Zoals we weten veegde Copernicus de vloer aan met dit wereldbeeld in zijn boek
“De revolutionibus orbium coelestium” (over de omwentelingen van hemelllichamen).
Copernicus’ stelling was dat niet de aarde, maar de zon in het middelpunt van het heelal was (heliocentrisch). Zoals verwacht kon worden werd hij vervolgens door Rome verketterd en zijn boek in 1616 op de index geplaatst. Het duurde nog tot voorbij Galileï voordat het heliocentrische wereldbeeld langzamerhand geaccepteerd werd.
In 1608 trouwde Snellius met Maria de Lange en zij kregen vele kinderen.
Na het overlijden van zijn vader in 1613 werd Snellius aangesteld als gewoon hoogleraar aan de Leidse universiteit.
Snellius is beroemd geworden door zijn pogingen de wereld (land)meetkundig in kaar te brengen.
Al eerder had men getracht de aarde op te meten, maar al die onderzoeken strandden op het ontbreken van een vaste, gedefinieerde meetlat of parameter, zouden we nu zeggen. Iedereen hanteerde z’n eigen lengtemaat en dan meet je eigenlijk niks.
Snellius zag in dat je eerst je lengtemaat moest vaststellen en die ook moest standaardiseren, wil je kunnen vergelijken met andere onderzoeken.
(Logisch eigenlijk, zou je nu zeggen. In zijn boek ” Eratosthenes Batavus; de Terrae ambitus vera quantitate“, ofwel “de Nederlandse Eratosthenes, over de ware afmetingen van de omtrek van de aarde”, beschrijft Snellius zijn methode.
Hij verwijst daarbij naar Eratosthenes van Cyrene, die zo’n 200 jaar voor Christus al een poging had gedaan de grootte van de aarde te berekenen.
Ook als natuurkundige blies Snellius zijn partij mee, getuige zijn brekingswet van het licht, die hij naar verluidt omstreeks 1626 op het eind van zijn leven, gelijktijdig met de filosoof Descartes ontdekte.
Willebrord Snel van Royen overleed op 30 oktober 1626 op 46 jarige leeftijd aan een slepende ziekte. Hij werd begraven in de Pieterskerk te Leiden.
