Duinoord > Stratenboek > Laan van Meerdervoort
Laan van Meerdervoort
In 1769 kreeg de toenmalig bewoner van de buitenplaats Meerdervoort het recht van overpad van zijn hoeve naar de Veenlaan, dat toen in ’t Kleine Veentje gelegen was. Dit pad stond in de 19e eeuw bekend als het Dekkerslaantje of de Meerdervoortschelaan en werd het prille begin van wat later “de Lange Laan” zou worden.
De hoeve Meerdervoort stond ongeveer op de plaats waar nu de flat Oldenhove aan de Laan van Meerdervoort 52 nog steeds te bewonderen is. In 1801 werd de buitenplaats – wat klinkt dat lekker landelijk – gekocht door Jacobus den Dekker, die daar een diligencedienst naar Amsterdam uitbaatte. De gronden rondom het buiten waren toen bekend als de Dekkersduinen. Vanaf 1875 liep de Laan mee met de stadsuitbreiding in zuidwestelijke richting. Toen hij rond 1960 bij de Kijkduinsestraat zijn eindpunt had bereikt was het de langste Laan van Nederland geworden. Wandelen over de lange Laan is heden ten dage dan ook een reis door de tijd vanwege de verschillende bouwstijlen die in de opvolgende bouwfasen gebruikt zijn.
Reis door de tijd
Langs deze mooie Haagse laan is heel duidelijk de ontwikkeling van de bouwstijlen te zien. Aan het begin van de laan (Zeehelden- en Duinoord) vinden we de uitbundige Neo- en Eclectistische stijlen van omstreeks 1880 die mooi aansluiten op de architectuur van het Willemspark. Beroemd is Gymnasium Haganum, één van de mooiste Neo-Renaissance panden van de stad. Beroemd is ook het statige Mesdag Museum, dat aan het begin van de Laan van Meerdervoort ligt. Het Panorama Mesdag ligt er vlakbij (Zeestraat).
Aan het begin van de 20e eeuw begon men voorbij het Verversingskanaal te bouwen. Vanaf dat kanaal vinden we vooral Jugendstil panden. Toen de bouwers rond 1914 de Fahrenheitstraat bereikten brak de eerste Wereldoorlog uit en was het voorbij met het bouwen van fraaie panden. Nederland was dan zelf nog wel neutraal, de oorlog bracht wel een eind aan een periode van grote welvaart.
Het was een sobere tijd en dat is te zien aan de gebouwen die na 1914 in de stad werden neergezet. De tijd van ornamenten en ècht bijzondere architectuurstromingen was voorbij. Bij de Laan van Eijk en Duinen / Azaleaplein ligt een bijzonder wijkje waar de Laan van Meerdervoort vlak voor de tweede Wereldoorlog ophield. Het lijkt een dorpje in de stad. Langs de laatste kilometers van de laan ziet men de gebouwen van de jaren '50 en '60 van de 20e eeuw. De Laan eindigt bij Ockenburg en Meer en Bos (Kijkduin).
Er zijn al voor de tweede Wereldoorlog plannen gemaakt om de Laan nog verder door te trekken en voorbij de Kijkduinsestraat een grote woonwijk in de duinen aan te leggen. Dat plan is ten gevolge van de Duitse inval nooit ten uitvoer gebracht.
Strijd om het vliegveld Ockenburg
In de morgen van 10 Mei 1940 vond aan het einde van de Laan van Meerdervoort een korte maar hevige strijd plaats om het vliegveld Ockenburg. Daarbij wist een compagnie van het 3-1 Regiment Grenadiers een groep Duitse parachutisten te verdrijven en het vliegveld (tijdelijk) te heroveren.
De Grenadiers hadden zich verschanst in “Meer en Bosch” en de Duitsers zaten aan de overkant van de Kijkduinsestraat. Tot verbazing van de soldaten kwam plotseling een brandweerauto die op weg was naar de rookwolken op Ockenburg, luid bellend vanuit Kijkduin aanrijden en werd door de Duitsers onder vuur genomen. De verschrikte brandweerlieden lieten hun blusvoertuig op de Kijkduinsestraat achter en sommige brandweerlieden zochten dekking in het vlakbijstaande koffiehuisje. Bij de actie sneuvelden 8 Grenadiers die op de Algemene Begraafplaats aan de Kerkhoflaan zijn begraven.
